Ga naar de inhoud

Hoofdmenu:

Even voorstellen

Mijn naam is Truus Wijsmuller, voorzitter Stichting Chances 4 Children India

Ik werk als leerlingcoach op het Vechtdalcollege in Dedemsvaart, Overijssel. Mijn dagelijkse taak bestaat uit het begeleiden en ondersteunen van leerlingen die een extra steuntje in de rug nodig hebben om goed vooruit te kunnen in het voortgezet onderwijs. Dat kan zijn in het begin van hun voortgezet onderwijs periode, hoe plan ik, hoe pak ik mijn huiswerk aan, hoe moet ik leren, etc. Maar ook verderop in hun schoolcarrière kan een leerling vastlopen in zijn of haar leerproces.  

Lees hier het hele verhaal van Truus Wijsmuller.
Han Dekker, penningmeester Stichting Chances 4 Children India

Evenals de andere bestuursleden van Changes for Children stel ik mijzelf ook even kort aan u voor.
Wie, Wat, Waar en Waarom?

54 Jaar geleden ben ik op de wereld gekomen als Han Dekker. Samen met mijn echtgenote,  en in het verleden met onze kinderen, heb ik een aantal reizen gemaakt naar Azië. Tijdens deze reizen zagen wij de, soms erbarmelijke, omstandigheden waarin mensen wonen en kinderen opgroeien. Dit heeft mij altijd geraakt, maar daar bleef het vervolgens bij.  Net als vele anderen onder ons werd ik opgeslokt door drukke werkzaamheden, interesses , hobby’s, bestuursfuncties, sociaal leven en het gezinsleven. Helemaal niks mis mee, maar je maakt keuzes.

Lees hier het hele verhaal van Han Dekker




Yvonne Rutgers, secretaris Stichting Chances 4 Children India

Graag wil ik mij voorstellen, ik ben Yvonne Rutgers en samen woon ik met Alex en mijn zoon Sjoerd in Arnhem.
In mijn dagelijks leven werk ik als Jeugdverpleegkundige op basisscholen en voortgezet onderwijs. Een dag in de week werk ik in een asielzoekerscentrum, daar heb ik
intake gesprekken over gezondheid en welbevinden van kinderen en jongeren die voor het eerst in Nederland komen. In 2015 heb ik een "blijf van mijn lijf" huis bezocht in India, de liefde was daar aanwezig ondanks alle ellende.

Lees hier het hele verhaal van Yvonne Rutgers.
Petra van der Wal - oprichter

In 1993 maakte ik mijn eerste reis naar India. Ik was diep onder de indruk van het land, de mensen en het leven. Ik besloot via Foster Parents Plan een meisje financieel te adopteren omdat de verhalen over de slechte kansen van meisjes een grote indruk op mij maakten. De jaren daarna reisde ik nog een flink aantal malen door India en ik bezocht ook persoonlijk het meisje wat ik financieel steunde.

Tijdens een van mijn reizen ging in in Ladakh in het kindertehuis van de Dalai Lama vrijwilligerswerk doen. Daar hoorde ik de hartverscheurende verhalen van de Tibetaanse kinderen die daar veelal zonder familie wonen. Op dat moment besloot ik mijn reizen naar India een andere invulling te geven.

Lees hier het complete verhaal.
Terug naar de inhoud | Terug naar het hoofdmenu